8 grudnia 2011 odbyło się kolejne, 28-e spotkanie. „Gościem Wieczoru” był dr Jerzy Kiełczewski, więzień obozu KL Dachau, jeden z pierwszych polskich lekarzy dentystów w Montrealu. Spotkanie prowadził Jerzy Adamuszek. Współorganizatorem spotkania był Janusz Mazur. Ilustracja muzyczna: Nadia Monczak - skrzypce.

Jerzy Kiełczewski urodził się w 1923 roku w Kowlu na Wołyniu (65 km na wschód od Bugu). W 1935 rodzina przeprowadziła się do Poznania, gdzie młody Jerzy uczęszczał do Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego. Tam we wrześniu 1939 zastał Go wybuch II Wojny Światowej. W marcu 1940 wstąpił do Zwiazku Walki Zbrojnej. Miesiąc później został aresztowany przez gestapo (Fort VII – Poznań) i wywieziony do KL Dachau, do ciężkiej pracy fizycznej. Za wstawiennictwem księdza Franciszka Okroja, przeniesiono Jerzego do rewiru, czyli obozowego szpitala. Tam nawiązał wspópracę z księdzem A. Banaszakiem; pomagał innym więźniom, przynosząc im lekarstwa, jedzenie i inne niezbędne rzeczy.

W 1942 grupę więźniów, z Jerzym, przetransportowano do KL Natzweiler w Alzacji, a Jego przydzielono francuskim lekarzom, jako pomocnika. Swoim działaniem wyróżniał się spośród kolegów i tak się złożyło, że przy sprzyjającej okazji uratował życie jednemu z francuskich więźniów. Za ten wyczyn Rząd Francuski przyznał Mu Srebrny Medal Wdzięczności.

Po wylądowaniu wojsk alianckich w Normandii, obóz Natzweiler został przeniesiony z powrotem do KL Dachau. W grudniu 1944 wybuchła tam epidemia tyfusu. Po miesiącu, grupę więźniów przewieziono do obozu w Ohdruf. W marcu stworzono pieszą kolumnę liczącą kilkaset więźniów i skierowano do Buchenwaldu; nazwano ją później „marszem śmierci”. W kwietniu 1945 żołnierze amerykańscy uwolnili więźniów, a Jerzy zaciągnął się do US Army i przez kolejnych pięć miesięcy w niej służył.

Jesienią 45-go wyjechał do Francji; maturę zdał w Houilles, w Grenoble po otrzymaniu stypendium wojskowego uczęszczał na tzw. przygotowawcze studia medyczne, a potem już w Paryżu studiował stomatologię.

W 1951 roku przybył do Kanady. Po nostryfikacji dyplomu na Université de Montréal w 1959, lekarz Jerzy Kiełczewski otworzył prywatną praktykę dentystyczną. Był jednym z pierwszych polskich dentystów w Montrealu. Oprócz prowadzenia swojego gabinetu, pracował również w Polskim Instytucie Dobroczynności im. Marie-Curie Skłodowskiej. Swój zawód lekarza dentysty wykonywał do 1988 roku.